ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی، معروف به ناصرخسرو (۳۹۴–۴۸۱ هu200d. ق) از شاعران بزرگ فارسیزبان، فیلسوف، حکیم و جهانگرد ایرانی و از مبلغان مذهب اسماعیلی بود. وی در قبادیان از توابع بلخ متولد شد و در یمگان از توابع بدخشان درگذشت. وی بر اغلب علوم عقلی و نقلی زمان خود از قبیل فلسفه و حساب و طب و موسیقی و نجوم و کلام تبحر داشت و در اشعار خویش به کرات از احاطه داشتن خود بر این علوم تأکید کردهاست. ناصر خسرو به همراه حافظ و رودکی جزء سه شاعری است که کل قرآن را از برداشته است. وی در آثار خویش، از آیات قرآن برای اثبات عقاید خودش استفاده کرده است.

![]()
پیشنهاد ویژه مطالعاتی (موجود در کتابخانه شهید عراقی)
کتاب در مدرسه ناصرخسرو قبادیانی
تعداد صفحه : ۱۵۲
زبان کتاب : فارسی 
نوع جلد کتاب : شومیز
محل انتشار : تهران
نویسنده کتاب : محمود حکیمی
آغاز کتاب درباره زندگانی ناصرخسرو، و بررسی اجمالی تفکر، آثار و اشعار اوست. نگارنده پس از آن، ویژگی آزادگی و آزاد اندیشی ناصر خسرو را مطرح کرده سپس در بخش اصلی کتاب، نمونههایی چند از اشعار ناصر خسرو را مطرح ساخته و طی آن به اندیشه و دیدگاههای او پرداخته است. بخش پایانی کتاب، بررسی سفر هفت سالهی ناصر خسرو به بیت المقدس، مصر و حجاز است.
![]()